5-go maja 2009 urodziło się nasze trzecie maleństwo. Córeczka ma na imię Justynka.

Po wielu miesiącach walki i nadziei, że jednak wszystko będzie dobrze, w końcu musimy pogodzić się z faktami.

Justynka jest poważnie chora. Drugie z naszych dzieci wymaga rehabilitacji.

 

 

Dzięki sponsorom - min. ALLIANZ BANK POLSKA S.A. oraz Fundacji ORIMARI - udało nam się kupić NF Walker.

Urządzenie to przypomina chodzik. Pozwala na samodzielne poruszanie się, daje dużą swobodę i pozwala robić rzeczy, które normalnie są dla naszego synka nieosiągalne, np. pobawić się listkami na drzewie czy przejść do innego pokoju.  

NF Walker otworzył przed naszym synkiem nowe możliwości, a przede wszystkim pozwolił mu na decydowanie o sobie, będzie też  mobilizacją do poruszania się i poznawania nowych rzeczy.

 

u Kacpra sporo nowości i to pozytywnych:
Kacper radzi sobie coraz lepiej i cały czas robi postępy, co jest efektem codziennej, żmudnej rehabilitacji.

Właśnie dzisiaj na spotkaniu z logopedą powiedział po raz pierwszy "daj", więc mamy nadzieję, że nasz synek zacznie mówić. Poza tym również fizycznie radzi sobie coraz lepiej: podtrzymywany stawia coraz pewniej kroki - dlatego  w czerwcu wypożyczymy dla Kacpra NF WALKER - jest to urządzenie ( tzw pionizator dynamiczny na kółkach), które pozwoli mu na samodzielne poruszanie się - również na zewnątrz. Wiążemy z nim wielkie nadzieje, ponieważ może tobyć dla Kacpra spory impuls i zachęta do samodzielnego poruszania się.  Jeśli Kacper będzie z niego korzystał to w lipcu zamierzamy go kupić, mimo znacznych kosztów.

Dodatkowo - w kwietniu przeprowadziliśmy i kończymy urządzanie pokoju do ćwiczeń, w którym synek jest codziennie rehabilitowany  - z dumą możemy powiedzieć, że  wyposażenia może nam pozazdrościć niejedna specjalistyczna placówka !

No i jeszcze planujemy zakup basenu ogrodowego - ponieważ Kacper bardzo chętnie i aktywnie pływa, a my nie jesteśmy  w stanie jeździć na pływalnie częściej niż  2 razy w tygodniu. A jeśli pogoda w tym roku dopisze to Kacper będzie się pluskał codziennie.

Rodzice znaleźli dla mnie przedszkole - bardzo lubię tam jeżdzić, chociaż to tylko jeden dzień w tygodniu. Mam tam dużo koleżanek i kolegów, dzieci bawią się ze mną śpiewają piosenki i tańczą. W przedszkolu zawsze dzieje się coś fajnego.

Pani Ola - moja rehabilitantka przychodzi do mnie 3 razy w tygodniu. Lubię z nią ćwiczyć i staram się bardzo, robimy razem różne śmieszne figury, a czasami nawet bardzo trudne - wtedy jestem z siebie okropnie dumny!

Raz w tygodniu jeżdzę na hipoterapię i dosiadam konia, który nazywa się Mała Mi. Mogę powiedzieć, że jestem zupełnie niezłym kowbojem ;-)

W każdą sobotę i niedzielę pływam w basenie - baaardzo to lubię !

Jeżdżę też ma wiele innych zajęć, więc nie mam zbyt wiele wolnego czasu

 

 

 

Hurrra !!!

Mam siostrę ! Zuzia urodziła się w lipcu i jest bardzo mała - w końcu nie jestem najmniejszy w rodzinie ;-)

 

W tym roku również mam ambitne plany:
Mam już za sobą jeden turnus kinezjologiczny*, następny odbędzie się latem, zaplanowaliśmy też 4 wyjazdy do Mielna "na kombinezony kosmiczne" a latem jeszcze delfinoterapia na Krymie.

Poza tym mój tygodniowy plan zajęć jest bardzo urozmaicony:
integracja sensoryczna**, hipoterapia, pływalnia, rehabilitacja, masaże, dogoterapia (z moim własnym psem), terapia słuchowa***, spotkania z pedagogiem, logopedą, psychologiem.
A jeszcze mama szuka dla mnie przedszkola, gdzie mógłbym się bawić z innymi dziećmi. Nie wiem kiedy znajdę na to wszystko czas ...

* Tzw. "gimnastyka mózgu", efekt uzyskiwany dzięki odpowiednim ćwiczeniom ruchowym

** Metoda integracji sensorycznej to, najogólniej mówiąc, system ćwiczeń, które mają nauczyć mózg właściwego reagowania na bodźce zewnętrzne. Terapia trwa przeciętnie 1 - 2 lat. Określana jest jako terapia naukowej zabawy. Dziecko wykonuje ćwiczenia i zabawy ruchowe, które poprawiają jakość odbierania, przesyłania i organizowania bodźców,

*** Metoda polega na słuchaniu dźwięków poprzez urządzenie zwane "elektronicznym uchem", które stymuluje centralny system nerwowy. 

Dzięki sponsorom wyjechałem na turnus kinezjologiczny* i aż cztery razy na turnusy rehabilitacyjne do Mielna, gdzie ćwiczyłem w kombinezonie kosmicznym. Ćwiczenia twają 4 godziny dziennie, a pomaga mi w nich troje rehabilitantów.

Kombinezon zawiódł mnie skromnym wyglądem (nie było też hełmu... ;) ale jego działanie jest rewelacyjnie. Kombinezon to po prostu ubranko z systemem gumek - tworzących dodatkową warstwę mięśni, które ułatwiają wykonywanie ćwiczeń i poruszanie się.

W nim łatwiej stać i chodzić. W nim mogę robić rzeczy, których sam nie potrafię. Bardzo lubię tam jeździć.

A po całodziennej, ciężkiej pracy "spływam" na basen ...